Jens Muylaert, een jeugdspeler op de rand van de doorbraak?

De kampioenenploeg van de U16 in eerste klasse koesterde heel wat talent. Sommige spelertjes werden toen weggekaapt maar Jens Muylaert bleef FC trouw, we laten hem even aan het woord.

Jens, je komt hier uit de streek maar kunt ge u toch maar eens voorstellen aan onze supporters?
Ik ben Jens Muylaert en ben op 12 februari 18 jaar geworden. Ik woon samen met mijn ouders en oudere zus in Galmaarden. Mijn middelbare schooltijd heb ik doorgebracht in het Sint-Catharinacollege te Geraardsbergen, waar ik de richting latijn-wetenschappen heb gevolgd. Volgend jaar wil ik graag verder studeren. Het plan was om een opleiding aan de KU Leuven te beginnen maar doordat Dender me mooie kansen heeft aangeboden, heb ik besloten om in Brussel te studeren. Ik voetbal sinds ik vijf jaar oud was en ben begonnen in het ploegje van mijn dorp, F.C. Galmaarden, toen nog vierde provinciale. Ik speelde er tot mijn dertiende maar aangezien er geen ploeg meer was voor mijn leeftijd, maakte ik de overstap naar Enghien Sport (Edingen, 2de provinciale). Ik heb daar twee mooie seizoenen beleefd: we wonnen de beker van Henegouwen en werd bekroond tot beste jeugdspeler van Henegouwen. Dankzij de voetbalstage georganiseerd door Dender, belandde ik bij deze club. Dit was voor mij een hele grote stap vooruit. Het eerste seizoen beleefde ik samen met mijn ploegmakkers van de U16, o.l.v. Chris Vanden Broeck, een fantastische periode. We speelden toen kampioen in eerste klasse. De periode dat ik bij F.C. Dender speelde is altijd een hele toffe ervaring geweest net zoals nu te mogen trainen in de A-kern o.l.v. Vital Borkelmans is een hele eer.

Voetbal lijkt wel je ding, wat beoog je ermee?
Ja, dat kan je wel zeggen, ik ben nog maar 18 jaar en kan al terugblikken op een dertienjarige voetbalcarrière…! Ik was uiteraard verwonderd toen ik mijn eerste selectie voor het A-team kreeg en besefte dat dit een grote kans was. Maar toch wilde ik met beide voeten op de grond blijven want ik moest me nog bewijzen. Ik denk dat ik dit te danken heb aan het feit dat ik altijd het beste van mezelf probeer te geven, ook in mindere dagen. Ik probeer alles zo positief mogelijk te bekijken en ook probeer ik mijn ploegmakkers zoveel mogelijk aan te moedigen.
Ik wil graag zolang mogelijk op een hoog niveau kunnen meedraaien en vooral het plezier in voetbal niet verliezen.

 
Wat is je voorkeurspositie en wat vind jij je sterkste wapen?
Mijn vaste positie is verdedigende middenvelder. Ik vind dat ik moeilijk kan zeggen wat mijn sterke punten zijn omdat ik hoop in de toekomst nog veel sterker te worden, zowel op het mentale, op het fysieke en op het technische gebied.
Tot nu toe zou ik mijn motivatie en gedrevenheid als een van mijn sterke punten bestempelen.

Hoe ervaarde je vorig seizoen je debuut?
De eerste match met de A-kern viel ik een halfuurtje in tegen St. Wetteren, ook nog andere jeugdspelers kregen toen hun kans. Een week later gaf de trainer mij de kans om te starten tegen Antwerp. Trainer Borkelmans is een trainer die enorm veel in de jeugd gelooft daarom ben ik hem ook heel erg dankbaar.
Vertrouwen geeft hij zijn spelers door te zeggen dat ze moeten genieten van de wedstrijd en zich te amuseren op het veld.

Het gaat er nu waarschijnlijk wat sneller aan toe dan bij de beloften?
Er is zeker een verschil met de beloften of U19, je moet wat sterker op je benen staan, ... Ik heb ervaren dat ik in toekomst nog wat meer vertrouwen in mezelf zal moeten hebben opdat ik meer initiatief durf te nemen. In de eerste ploeg raak je als jonge speler sneller geïntimideerd: alles is grootser, veel meer toeschouwers en de mannen met wie ik speel en waartegen ik speel hebben al heel wat bewezen terwijl ik nog van alles moet bewijzen.
Het trainingsschema is ook zwaarder, we trainen bijna elke dag, maar dankzij de goede sfeer in de groep en de goede mentaliteit van de spelers ga ik graag naar de training.