The Dender Post: Aron De Raes.

 
Aron, tegen Waasland Beveren kreeg je eindelijk de kans om je te bewijzen, je had het niet makkelijk omdat FC onder zware druk stond, toch tevreden over je wedstrijd?
Aron: Ondanks de drie tegendoelpunten kijk ik tevreden terug op mijn prestatie. Ik heb het werk dat ik moest opknappen telkens goed uitgevoerd. Aan de tegendoelpunten, een penalty en twee mooi uitgespeelde kansen, viel er echt niets te doen. Ik was er klaar voor omdat ik tijdens de opwarming voor de match ook altijd nog wat doorwarm wanneer Peter Mollez bezig is aan zijn opwarming met Wim Moyson. Ik probeer dan ook spelers naar mij te laten trappen zodat ik wat ballen kan pakken in geval er eventueel iets moest gebeuren met Peter. Tijdens de match toen Peter geblesseerd uitviel heb ik me even warmgelopen en nog wat balletjes gepakt met Wim Moyson. Ik was dus klaar voor de invalbeurt. Ik vond het fijn dat de supporters mij steunden tijdens de wedstrijd, ik wil ze dan ook langs deze weg bedanken voor dit mooi gebaar!
 
Je bent nu op een leeftijd gekomen dat het stilaan tijd wordt om door te breken, hoe kijk je de toekomst tegemoet?
Aron: Ik ben nu net twintig jaar geworden maar wacht geduldig mijn kans af. Als tweede keeper weet je gewoon dat je geduld moet hebben en als je een kans krijgt moet je die dan ook grijpen en laten zien dan dat je er alles zou aan doen om het de eerste keeper het zo moeilijk mogelijk te maken. Elkaar scherp zetten is een goede zaak voor iedereen. Ik heb ondertussen ook al heel wat kunnen bijleren, je moet stelen met de ogen, daar leer je het meeste van en zeker als je met ervaren doelmannen werkt als Mollez of indertijd Lemmens, Berthelin en Van Steenberghe. Het is de bedoeling om in de toekomst zoveel mogelijk te kunnen spelen zodat ik ervaring opdoe en daarnaast natuurlijk hard blijven werken en dan zien we wel wat de toekomst brengt. 
 
Borkelmans plaatst zelden een keeper op de bank, je moet telkens wel mee opwarmen, kan je hiermee leven?
Aron: Dit systeem houdt telkens wel enig risico in maar heb daar weinig problemen mee, het is de keuze van de trainer en die respecteer ik. Peter Mollez wist me te vertellen dat de spelers van Waasland geschrokken waren dat er een reservekeeper op de bank zat! 
 
Bij FC lijkt er niets meer te lukken, wat schort er?
Aron: We zitten nu in de hoek waar de klappen vallen, het geluk dat we tijdens de heenronde kenden is nu niet meer aanwezig, blijkbaar zit die meeval nu bij de tegenstrevers. Uiteraard kennen de tegenstanders ons nu ook beter, ze weten dat wij een voetballende ploeg zijn en spelen daar tactisch op in. En dan die overnameperikelen ook nog eens….
 
Hoe zie jij de verdere toekomst van FC?
Aron: Ik ben mijn voetbalcarrière op vijfjarige leeftijd begonnen bij de duiveltjes van FC Denderleeuw. Ik ben er onmiddel¬lijk aan de slag gegaan als keeper en mag dus zeggen dat ik FC in men hart draag. Het laatste nieuws is niet zo positief, spijtig. Ik hoop echt dat er nog iets uit de bus komt want een club als FCV Dender EH mag niet verdwijnen. Dat zou een harde klap voor mij zijn, zeker omdat ik er van kleins af aan speel, ik ken er bijna iedereen. Het zou ook echt rampzalig zijn voor al de mensen die er veel geld, moeite, tijd en energie ingestoken hebben. Natuurlijk ook voor al de supporters, dankzij zo een vereniging worden er ook heel wat vriendschapsbanden gesmeed, neen zoiets mag niet verloren gaan!